|
Kurt Cobain
BiografieJeugdCobain werd geboren in Aberdeen, een stad in de Amerikaanse staat Washington, 120 km ten zuidwesten van Seattle. Na de eerste zes maanden van zijn leven in Hoquiam te hebben doorgebracht, verhuisde Cobain met zijn ouders Donald en Wendy naar het naburige stadje Aberdeen, waar hij grotendeels zijn jeugd zou doorbrengen. In 1970 werd Cobains zusje Kimberly geboren. Cobain was naar eigen zeggen een gelukkig kind, al stond hij onder behandeling met het medicijn Ritalin om zijn ADHD te onderdrukken. Al op zeer jonge leeftijd ontwikkelde Cobain een interesse in muziek. Aldus zijn tante Mari: "Hij zong al vanaf z'n tweede liedjes als Hey Jude van the Beatles. Hij was van jongs af aan heel charismatisch." Aan Cobains gelukkige jeugd kwam op achtjarige leeftijd een einde toen zijn ouders uit elkaar gingen. Vanaf dat moment veranderde Cobain in een stil, teruggetrokken kind. Na de scheiding in 1975 werd Cobain bij verschillende familieleden ondergebracht. Op de middelbare school brak voor Cobain een periode van rebellie aan: hij ontdekte rockmuziek, drugs en vandalisme. Cobain werd meerdere malen gearresteerd, o.a. voor het bekladden van auto's en gebouwen. In 1985 verliet Cobain zijn school zonder diploma. Nirvana Voor zijn veertiende verjaardag kreeg Cobain van zijn oom een Univox Hi-Flyer gitaar ter waarde van slechts 150 dollar. Hij leerde zichzelf, als linkshandige, gitaar spelen door het instuderen van nummers van zijn favoriete bands, zoals Led Zeppelin, Black Sabbath en Kiss. Al gauw begon hij met het schrijven van eigen nummers. Niet lang daarna ontdekte Cobain punk en hardcore bands als Sex Pistols en Black Flag. Cobains smaak ging steeds meer de alternatieve kant op: in latere interviews noemde hij obscure bands als Pixies, The Vaselines, The Melvins, Daniel Johnston, Meat Puppets en Flipper als zijn favorieten. In 1985 ontmoette Cobain mede-punkrock fan Krist Novoselic (destijds Chris genoemd). Na enkele mislukte projecten richtten de twee vrienden in 1987 een band op die, na enkele naamsveranderingen (Skid Row, Pen Cap Chew, Ted Ed Fred), vanaf 1988 bekend stond als Nirvana. Vlak daarop verhuisde het duo naar Olympia, de hoofdstad van Washington. In 1989 bracht de band met drummer Chad Channing het debuutalbum Bleach uit op het Sub Pop label. Cobain was echter niet tevreden met Channings manier van spelen en een jaar later werd hij vervangen door Dave Grohl van de band scream. Datzelfde jaar liet Nirvana de underground van Olympia achter zich en tekende een contract met het grote DGC label. In 1991 bracht Nirvana het album uit dat hun grote doorbraak in de mainstream zou betekenen: Nevermind. Huwelijk In mei 1991 ontmoette Cobain zangeres/gitariste Courtney Love van de band Hole tijdens een Butthole Surfers/L7-concert in Los Angeles. Zes maanden later, tijdens Nirvana's allereerste live televisieoptreden, sprak Cobain de legendarische woorden: "Courtney Love, of the pop group Hole, is the best fuck in the world!" In december kondigde het stel hun verloving aan en op 24 februari 1992 trouwde Cobain - gekleed in z'n pyjama - met Love op het strand van Hawaï. Omstreeks die tijd ontdekte Love dat ze zwanger was, en hoewel Cobain verwacht had dat zijn vrouw een abortus zou moeten ondergaan vanwege haar heroïnegebruik, werd op 18 augustus 1992 een gezonde dochter geboren: Frances Bean. Cobain vernoemde zijn dochter naar Frances McKee, zangeres van The Vaselines. Frances' tweede naam refereerde aan het feit dat ze tijdens de echo volgens Cobain op een boon leek. In een interview met Vanity Fair, gepubliceerd in de maand dat Frances geboren werd, gaf een zwangere Love toe dat ze heroïne was blijven gebruiken nadat ze had ontdekt dat ze in verwachting was. Hoewel Love beweerde dat Vanity Fair haar woorden had verdraaid, veroorzaakte het interview een storm van media aandacht en werd het stel achtervolgd door journalisten die wilden weten of hun baby verslaafd ter wereld zou komen. Twee weken na haar geboorte werd Frances Bean op bevel van autoriteiten uit huis geplaatst en verbleef enkele weken bij een familielid van Love. Na veel juridisch getouwtrek kregen Cobain en Love de voogdij over hun dochter terug. Love was niet geliefd onder Nirvana fans; de heersende opinie was dat de voormalige stripper haar relatie met Cobain gebruikte om zichzelf en haar band beroemd te maken. Cobain leek op zijn beurt oprecht verliefd; in een interview in april 1992 vertelde hij: "Soms vergeet ik gewoon dat ik in een band zit, ik word zo door liefde verblind. Ik weet dat het sneu klinkt, maar het is zo. Ik zou zo de band op kunnen geven, het zou me niks uitmaken. Maar ik sta onder contract." Laatste weken In de vroege morgen van 4 maart 1994 werd Cobain door Love in bewusteloze toestand aangetroffen op de vloer van hun hotelkamer in Rome. Hij had een overdosis van vijftig Rohypnol tabletten ingenomen, weggespoeld met champagne. Cobain ontwaakte een dag later uit zijn coma, naar verluidt onmiddellijk om een milkshake vragend. Hoewel het voorval aanvankelijk werd afgedaan als een ongeluk, beweerde Love na Cobains dood dat het zijn eerste zelfmoordpoging was geweest. Twee weken na het incident in Rome belde Love de politie in Seattle met het bericht dat Cobain zich in een kamer van hun huis had opgesloten met een revolver en dreigde zelfmoord te plegen. De politie arriveerde en nam een groot aantal vuurwapens en dozen ammunitie in beslag. Cobain ontkende tegenover de politie dat hij zelfmoord had willen plegen, iets dat Love later beaamde. Op 25 maart organiseerde Love een bijeenkomst van vrienden en collega's om Cobain te dwingen zich op te laten nemen in een kliniek om van zijn heroïneverslaving af te komen. Uiteindelijk stemde Cobain toe. Vijf dagen later vloog Cobain naar Los Angeles om zijn behandeling in de Exodus kliniek te beginnen. Eerder die dag had Cobains goede vriend Dylan Carlson in Seattle het hagelgeweer gekocht dat Cobain later van het leven zou beroven. Een dag later, in de vroege avond van 31 maart, klom Cobain over de twee meter hoge muur van de kliniek en vluchtte weg. Hij nam het eerste vliegtuig terug naar Seattle. Love startte onmiddellijk een zoekactie en huurde privédetective Tom Grant in om Cobain te vinden. Op 4 april werd Cobain bij de politie als vermist opgegeven. Overlijden en nasleep Op 8 april 1994 werd het lichaam van Cobain ontdekt in zijn tuinhuis in Seattle. Elektricien Gary Smith was die ochtend bezig een beveiligingssysteem te installeren toen hij het lichaam zag liggen. Volgens Smith leek het in eerste instantie of Cobain lag te slapen; afgezien van een kleine hoeveelheid bloed rond zijn hoofd was zijn lichaam niet zichtbaar geschonden. Smith ontdekte een brief onder een omgevallen bloempot. Het hagelgeweer dat Dylan Carlson negen dagen eerder op Cobains verzoek had gekocht zat in zijn handen geklemd. Het autopsierapport concludeerde later dat Cobains dood het gevolg was van een "zelf-toegediende geweerwond aan het hoofd." De patholoog-anatoom stelde vast dat Cobain drie dagen eerder op 5 april 1994 was overleden. Op 10 april kwamen zo'n zevenduizend mensen in Seattle bijeen om Cobain te herdenken. Een van hen was de achtentwintigjarige Daniel Kaspar, die zichzelf na afloop van de bijeenkomst met een kogel van het leven beroofde. Ook elders op de wereld dreef de bekendmaking van Cobains overlijden fans tot waanzin. In Australië pleegde een tiener zelfmoord ter ere van Cobain. In Turkije sloot een zestienjarig meisje zich op in haar kamer, zette Nirvana's muziek op en schoot zichzelf door het hoofd. In Cobains vermeende zelfmoordbrief, gericht aan zijn denkbeeldige jeugdvriend Boddah, haalde Cobain een lyric uit Neil Youngs nummer My My, Hey Hey (Out Of The Blue) aan: "It's better to burn out than to fade away." De laatste vier regels van de brief waren aan Love en dochter Frances Bean gericht, eindigend met: "I love you. I love you!" Cobains lichaam werd gecremeerd; een derde van zijn as werd uitgestrooid in de Wishkah rivier in Washington, een derde werd in een boeddhistische tempel in New York ondergebracht, en een derde bleef in handen van zijn weduwe. Moord-theorie Hoewel Cobain officieel zelfmoord heeft gepleegd, zijn er tot op de dag van vandaag mensen die geloven dat Cobain werd vermoord. De hoofdvoorstander van de zogeheten moord theorie is Tom Grant, de privédetective die werd ingehuurd door Love na Cobains verdwijning uit de Exodus kliniek. In dit hoofdstuk worden Grants belangrijkste argumenten besproken, alsmede de weerleggingen van deze argumenten door verschillende bronnen. * De hoeveelheid heroïne aanwezig in Cobains lichaam ten tijde van zijn dood Grant citeert een cijfer uit een krantenartikel gepubliceerd op 14 april 1994 dat beweerde dat volgens het officiële toxicologierapport "de hoeveelheid heroïne in de bloedstroom van Cobain 1,52 milligram per liter [was]". Grant stelt dat Cobain na het injecteren van zo'n hoge dosis niet zelf de trekker had kunnen overhalen. Verschillende studies hebben echter aangetoond dat het nauwelijks mogelijk is om de hoeveelheid heroïne die het lichaam van een verslaafde aan kan precies te bepalen. In 2004 ondervroegen de makers van het bekende Amerikaanse televisieprogramma Dateline vijf artsen over het cijfer in het toxicologierapport. Twee van hen merkten de mogelijkheid op dat Cobain, die een notoir heroïnegebruiker was, een dusdanige tolerantie tegen de drug had opgebouwd dat hij wel in staat was geweest de trekker over te halen. De overige drie besloten dat er te weinig informatie aanwezig was om een juiste conclusie te kunnen trekken. * Onregelmatigheden in de zelfmoordbrief Grant kreeg van Love toegang tot Cobains zelfmoordbrief en gebruikte haar fax om een fotokopie te maken. Na bestudering van de brief kwam Grant tot de conclusie dat het geen zelfmoordbrief was, maar slechts een bekendmaking van Cobains plannen om Love, Seattle, en de muziekindustrie achter zich te laten. Grant beweert dat de laatste vier regels, waarin Cobain afscheid neemt van zijn vrouw en dochter, in een andere stijl zijn geschreven dan de rest van de brief, daarmee suggererend dat ze niet door Cobain zijn geschreven. Grant zegt dat zijn bewering wordt ondersteund door handschriftspecialisten. Grants bewering wordt echter door andere specialisten ondermijnd. Dateline stuurde de brief naar vier verschillende handschriftspecialisten, waarvan er één concludeerde dat de hele brief door Cobain was geschreven, terwijl de andere drie besloten dat er geen conclusie kon worden getrokken op basis van het aanwezige materiaal. Een vijfde specialist, gecontacteerd door het televisieprogramma Unsolved Mysteries, onderstreepte de moeilijkheid in het trekken van een juiste conclusie aangezien de door Grant geleverde brief niet het origineel is. * Afwezigheid van vingerafdrukken en de lengte van het hagelgeweer Grant stelt dat op het hagelgeweer dat naast het lichaam van Cobain werd gevonden geen vingerafdrukken waren aangetroffen. Ook beweert Grant dat indien het hagelgeweer op de wijze werd vastgehouden die het autopsierapport impliceert, Cobains arm te kort zou zijn geweest om de trekker te kunnen bereiken. Volgens Grant zou Cobain het wapen moeten hebben afgevuurd met zijn teen; Cobains lichaam werd echter gevonden met beide schoenen aan. Verschillende specialisten hebben echter verklaard dat het vaker voorkomt dat een zelfmoordwapen geen vingerafdrukken bevat. Volgens de woordvoerder van de politie in Seattle werd dit in Cobains geval veroorzaakt door het verschuiven na de terugslag van het wapen. Cobains doodsoorzaak blijft onderwerp van discussie. Sommigen schuiven Grants beweringen terzijde, erop wijzend dat hij financieel baat bij zijn moord-theorie heeft, terwijl anderen dankzij zijn argumenten er van overtuigd zijn geraakt dat Cobain inderdaad werd vermoord. Onder Cobains vrienden zijn de meningen eveneens verdeeld: velen hebben geaccepteerd dat Cobain zelfmoord pleegde, maar zeggen verbaasd te zijn dat Cobain hiervoor koos; terwijl tenminste één persoon, Cobains vriendin Kim Gordon van de band Sonic Youth, zegt niet te geloven in de officiële doodsoorzaak. In 2005 bekende Gordon: "Ik denk niet dat hij zelfmoord heeft gepleegd. Er zijn meerdere mensen die nauw contact met hem hadden die dat ook niet denken." Op de vraag of ze dacht dat iemand Cobain vermoord had, antwoordde Gordon: "Ja, dat denk ik." Vier jaar na Cobains dood kwam de controversiële documentaire Kurt & Courtney uit, waarin Cobains dood wordt onderzocht door filmmaker Nick Broomfield. Hoewel Love in de film als mogelijke moordenaar wordt aangewezen, bekende Broomfield later niet in de moord-theorie te geloven: "Ik denk dat hij zelfmoord heeft gepleegd. [...] Hij is niet vermoord, maar er werd gewoon niet om hem gegeven. Volgens mij had Love haar zinnen weer op iets anders gezet, en Cobain was niet langer bruikbaar." Voorstanders van de officiële doodsoorzaak (een "zelf-toegediende geweerwond aan het hoofd") wijzen naar Cobains langdurige heroïneverslaving, klinische depressie en handgeschreven zelfmoordbrief als onweerlegbaar bewijs. Cobains familieleden hebben aangegeven dat Cobain het slachtoffer was van depressies en mentale instabiliteit lang voor hij beroemd werd. Cobain zelf bekende dat de maagpijnen waar hij jarenlang aan leed tijdens Nirvana's Europese tour in 1991 zo extreem werden dat hij zelfmoordneigingen kreeg. Volgens Cobain was het gebruiken van heroïne zijn eigen keus: "Het is op dit moment het enige wat mij ervan weerhoudt m'n kop er af te knallen." |
Bewerk
De teksten en beeldmateriaal op Rock Music Hall zijn zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de licentie 'Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen'.